| تبليغات | X |
شبي از پشت يک تنهايي نمناک و باراني
ترا با لهجه گل هاي نيلوفر صدا کردم
تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم
پس از يک جستجوي نقره اي در کوچه هاي آبي احساس
تو را از بين گل هايي که در تنهايي ام روييد
با حسرت جدا کردم
تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي
دلم حيران و سرگردان چشمانيس رؤيايي
ومن تنها براي ديدن زيبايي آن چشم
تو را در دشتي از تنهايي و حسرت
رها کردم
همين بود آخرين حرفت
ومن بعد از عبور تلخ و غمگينت
حريم چشم هايم را بروي اشکي از جنس غروب ساکت
و نارنجي خورشيد
وا کردم
!!!!!!!نمي دانم چرا رفتي
نمي دانم چرا شايد
شايد خطا کردم
وتو بي آن که فکر غربت چشمان من باشي
نمي دانم کجا؟؟
تاکي؟؟
براي چه؟؟
ولي رفتي و بعد از رفتنت
باران چه معصومانه مي باريد
بعد از رفتنت
يک قلب دريايي ترک برداشت
رسم نوازش در غمي خاکستري گم شد
بعد از رفتنت
انگار کسي حس کرد
من بي تو تمام هستي ام از دست
خاهد رفت
کسي حس کرد من بي تو هزاران بار
در هر لحظه
خاهم مرد
کسي فهميد تو نام مرا از ياد خاهي برد
ومن با آنکه مي دانم
تو
هرگز ياد من را با عبور خود نخاهي برد
هنوز آشفته چشمان زيباي توأم
!!!!!برگرد
ببين که سرنوشت انتظار من چه خاهد شد
و بعد از اين همه طوفان و وهم و پرسش و ترديد
کسي از پشت قاب پنجره
:آرام و زيبا گفت
تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو
در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم
ومن در حالتي مابين اشک و حسرت و ترديد
نمي دانم چرا؟؟
شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز
براي شادي و خوشبختي
باغ قشنگ آرزوهايت
دعا کردم